‘Gewoon’ bestaat niet in de liminale ruimte

Er zijn momenten in een supervisie waarop je voelt dat de temperatuur in de ruimte zakt. Dat gebeurde in een eerste bijeenkomst die ik had met een nieuwe groep studenten. Drie professionals in opleiding, nieuwsgierig en enigszins gespannen. We waren nét begonnen, de koffiekopjes stonden nog warm op tafel, toen een van hen zei: ‘De mensen die ik begeleid zijn gewoon Nederlands.’